De aanleg van de Nieuwe Waterweg
In het midden van de negentiende eeuw was Rotterdam al een van de grootste havensteden van Nederland. De stad profiteerde van zijn gunstige ligging als overslagpunt voor goederen van en naar Engeland, Frankrijk en het Duitse achterland. Maar de positie van de Rotterdamse haven verslechterde door de slechte verbinding met open zee.
Grotere schepen
De delta van de Rijn was zo vertakt dat de rivierarmen tamelijk ondiep waren en makkelijk dichtslibden. Ook door de toenemende grootte van de transportschepen werd het steeds moeilijker de Rotterdamse haven te bereiken. In 1863 werd dan ook een wetsvoorstel aangenomen voor de aanleg van een waterweg die geschikt was voor grote zeeschepen.
De delta van de Rijn was zo vertakt dat de rivierarmen tamelijk ondiep waren en makkelijk dichtslibden. Ook door de toenemende grootte van de transportschepen werd het steeds moeilijker de Rotterdamse haven te bereiken. In 1863 werd dan ook een wetsvoorstel aangenomen voor de aanleg van een waterweg die geschikt was voor grote zeeschepen.
Dammen aanleggen en graven
De werken voor de aanleg van de Nieuwe Waterweg begonnen op 31 oktober 1863 en werden uitgevoerd onder leiding van waterbouwkundig ingenieur Pieter Caland. In eerste instantie werd begonnen met het onteigenen van boerengronden, om daarna twee evenwijdig aan elkaar liggende dammen op te trekken. Na de aanleg van deze dammen kon men beginnen met graven.
De werken voor de aanleg van de Nieuwe Waterweg begonnen op 31 oktober 1863 en werden uitgevoerd onder leiding van waterbouwkundig ingenieur Pieter Caland. In eerste instantie werd begonnen met het onteigenen van boerengronden, om daarna twee evenwijdig aan elkaar liggende dammen op te trekken. Na de aanleg van deze dammen kon men beginnen met graven.
De graafwerkzaamheden voor de vaargeul begonnen op 31 oktober 1866 en toen deze waren afgerond konden de dammen die de vaargeul van de zee en de rivier scheidden worden doorgestoken. Op 9 maart 1872 voer het eerste schip, de Richard Young, door de Nieuwe Waterweg.
Vier kilometer richting Rotterdam
De Nieuwe Waterweg was een kanaal zonder sluizen en met een lengte van ongeveer vier kilometer. Vanaf Vlaardingen, waar de Oude Maas en de Nieuwe Maas samenkomen, loopt de waterweg naar Hoek van Holland. Hier vormt het de kunstmatige monding van de Rijn en de Maas in de Noordzee.
Sinds de opening is de Nieuwe Waterweg geregeld uitgediept en geschikt gemaakt voor nóg grotere zeeschepen. In 1997 werd als laatste onderdeel van de Deltawerken in de Nieuwe Waterweg de Maeslantkering in werking gesteld. Twee kolossale beweegbare wanden beschermen Zuid-Holland tegen overstroming.
De Nieuwe Waterweg was een kanaal zonder sluizen en met een lengte van ongeveer vier kilometer. Vanaf Vlaardingen, waar de Oude Maas en de Nieuwe Maas samenkomen, loopt de waterweg naar Hoek van Holland. Hier vormt het de kunstmatige monding van de Rijn en de Maas in de Noordzee.
Sinds de opening is de Nieuwe Waterweg geregeld uitgediept en geschikt gemaakt voor nóg grotere zeeschepen. In 1997 werd als laatste onderdeel van de Deltawerken in de Nieuwe Waterweg de Maeslantkering in werking gesteld. Twee kolossale beweegbare wanden beschermen Zuid-Holland tegen overstroming.
- Literatuur
- F. den Houten, Rotterdam en de Nieuwe Waterweg (Amsterdam 1956).
- F. de Groot, Sluitstuk van de Deltawerken. Stormvloedkering Nieuwe Waterweg (Rotterdam 1997).
geografische locaties
- Geschiedenis van Maassluis
- Geschiedenis van Rotterdam
- Geschiedenis van Vlaardingen
- Geschiedenis van Rozenburg