Geschiedenis van Zuid-Holland de verhalen en de collecties
Goeree-Overflakkee
De geschiedenis van Goeree-Overflakkee (met de gemeenten Goedereede, Dirksland, Middelharnis en Oostflakkee) staat grotendeels in het teken van de roerige landschapsvorming.
Ooit lagen hier verscheidene kleinere eilanden en platen, waaronder het duinachtige Goeree in het westen. De overige eilandjes werden vooral in de vijftiende en zestiende eeuw door middel van bedijkingen samengevoegd tot één groter eiland: Overflakkee. In 1751 lieten de Staten van Holland Goeree en Overflakkee met elkaar verbinden door middel van de 5 km lange Statendam.
Lange tijd waren de bewoners van Goeree-Overflakkee georiënteerd op de visserij, de landbouw en de ‘selnering’ (het winnen van zout uit verzilte veengrond). Nog altijd is de agrarische sector er van belang. Ook wordt er nog steeds gevist, al heeft het accent zich daar verlegd van Middelharnis naar de haven van Stellendam (gemeente Goedereede).
In 1953 werd Goeree-Overflakkee zwaar getroffen door de Watersnoodramp. Enkele honderden mensen verloren hier het leven. Nadien verloor de regio haar eilandstatus. In het kader van het Deltaplan werden vier dammen aangelegd, die Goeree-Overflakkee verbinden met andere Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden en met het Brabantse vasteland.
0 Reacties