Geschiedenis van Zuid-Holland de verhalen en de collecties
Hoe ging men vroeger om met de dood en wat is er door de eeuwen heen veranderd? In archieven en musea zijn hiervan 'stille getuigen' te vinden, die een inkijkje bieden in het dagelijks leven van lang geleden. Dit artikel is in het kader van het Jaar van de Tradities 2009 geschreven door Babs Bakels, conservator van het Nederlands Uitvaart Museum Tot Zover.
Ons funerair erfgoed toont aan hoe er in verschillende perioden werd omgegaan met de dood. Sommige voorwerpen ondersteunen ceremoniële en religieuze handelingen, zoals het katholieke bedienstel, dat gebruikt werd voor het toedienen van het sacrament der zieken. Andere voorwerpen hebben een duidelijke praktische toepassing. Een lijkkoets transporteert het dode lichaam. De kist herbergt het lijk. Het herdenken van overledenen is een onmisbaar element bij het rouwen. Herinneringen worden altijd gekoppeld aan iets tastbaars zoals grafmonumenten, postmortemportretten of haarsouvenirs. Ze houden een herinnering aan een overledene in stand.
Hoewel uitvaart- en rouwrituelen doorgaans niet aan snelle veranderingen onderhevig zijn, zijn er verschillende ontwikkelingen geweest die grote invloed hebben gehad op het ontstaan of wegvallen van funeraire objecten en gebruiken. In dit artikel stappen we met zevenmijlslaarzen door de cultuurgeschiedenis van de dood.
Lees verder
Wij willen de informatie op de website graag aanvullen met bijdragen van het publiek. Heeft u zelf nog een voorwerp of foto, of heeft u informatie over lokale en regionale tradities op het gebied van rouw en begrafenis die u graag wilt delen, laat het ons dan weten via redactie@geschiedenisvanzuidholland.nl.
2 Reacties
Beste Karin, Dat kon varieren van een aantal weken tot een aantal jaren, afhankelijk van de relatie ten opzichte van de overledene (echtgenoot, nicht, broer). De (vaak ongeschreven) regels op dit gebied verschilden per regio en waren/zijn ook door de eeuwen heen aan verandering onderhevig
hoelang rouwt iemand?