Geschiedenis van Zuid-Holland de verhalen en de collecties
Aanspreker (ca 1850)
| archiefvormer | Vervaardiger: R. Crayevanger |
|---|---|
| ontstaansdatum | ca 1850 |
| inventarisnummer | 09941 |
| depot | Belasting en Douane Museum |
Op deze afbeelding, uit het Belasting en Douanemuseum, is een aanspreker in ambtskleding afgebeeld, met steek en rouwbrief. Aansprekers, ook wel doodbidders geheten, werden aanvankelijk alleen ingehuurd om familie en bekenden over een sterfgeval te informeren en uit te nodigen voor de begrafenis. Gaandeweg namen zij steeds meer taken op zich, zoals het regelen van de begrafenis, en het verhuren of verkopen van kledingstukken en andere benodigdheden. Aansprekers waren ook vaak het mikpunt van spot, vanwege hun plechtige kledingstijl, die vergelijkbaar was met die van predikanten. Hoe deftiger de familie, en hoe meer er betaald werd, hoe chiquer de aansprekers gekleed gingen.
De kosten voor een begrafenis konden enorm oplopen, al naar gelang het uiterlijk vertoon, en aansprekers werden vaak als hebzuchtige lieden gezien, die de rouwende achterblijvers voor veel geld een te dure begrafenis aansmeerden, die ze eigenlijk niet konden betalen. De 18e-eeuwse auteur Justus van Effen schreef hierover: "(Zij) gedroegen zich bij den gemeenen man, die zich ligt door een uiterlijken schijn en verwaanden toon laat overbluffen, als volstrekte bazen van 't huis en durfden met de onzinnigste baldadigheid over diegenen heerschen, welker huurlingen zij voor een tijd waren."
Zie ook het Aansprekersoproer, dat eind 17e eeuw uitbrak in Amsterdam.
Link
Website Belasting & Douane Museum, Rotterdam
0 Reacties